Siz ne zaman büyüdünüz?
Ne zaman ilk adımınızı attınız da şimdi çarşıda pazarda yanımda küçük bir hanımefendi edası ile salınırken yan gözle de vitrinlerdeki aksine bakmayı öğrendiniz?
Ne zaman o minik fırçalarla aman incinmesin diye usul usul taradığım ipek saçlarınıza aynada bakıp bakıp "anne ben saçlarımı ne zaman boyatacağım?" diye sormayı akıl ettiniz?
Ne zaman binbir özenle seçtiim o minik, dantelli melek kıyafetlerinizi elinizin tersiyle bir kenara itip "anne bırak da ben seçeyim kendi giyeceğimi, sen anlamazsın modadan" demeye başladınız?
Ne zaman hazırladığım sebze çorbaları, meyve pürelerinin yerini okul kantinini ucuz tostları aldı?
Ne zaman duvarındaki ayıcık resimleri söküldü de yerine pop gruplarının posterleri asıldı?
Ne zaman kaşık tutmayı öğrettiğim o minik parmaklarınız kalem tutmayı öğrenip bana sinirlenince mektuplar yazıp günlüklerin arasına sıkıştırdınız?

Şimdi ben ne zaman giydiğim kıyafetlere yan yan çaktırmadan bakıp "anne şu sana yakıştı bu yakışmıyor" diye bana annelik yaptığınızı görsem
ne zaman "ne alaka" kelimesini kullandığınızı duysam
ne zaman anneme "anne bugüne kadar seni her kırışım, sana her ters bakışım, sana her sesimi yükseltişim için milyonlarca kez özür dilerim... sen ne büyük yürekli bir insamışsın" deme ihtiyacı hissetsem ama boğazım düğümlenip diyemesem
ne zaman siz bana "anne seni seviyorum" dediğinizi duysam
İyi ki anne olmuşum diyorum
İyi ki bana anneliği siz tattırdınız
İyi ki sizin annenizim

ANNELİK...

İşten eve geç gelmenin vicdan azabıyla bebeklerinin yanına kıvrılıp
saatlerce koklayandır.

ANNELİK...

 Yenilen her lokmadan sonra alkış kıyamet koparan,şenlik havasına
bürünendir.

KUZEY 4 AYLIK-05.01.2011

uyanık olduğu hemen her an ellerini emiyor...hatta karnını doyururken dahi baş parmağını aradan sokmak suretiyle bu faaliyetini devam ettiriyor kuzucum..

Bunun dışında değişik sesler çıkarmaya çalışıyor:Agu,gggggıı,auvvv,ddddddıı,eyyy bunlardan bazıları..

Karşısında konuşan herkese gülüyor..Ona konuşsak da konuşmasak da kendisine söylediğimizi sanıp karşılık vermeye çalışıyor..

Son günlerde dönmelere de başladık...Bi de kolumuz altta kalmasa tam döneceğiz ama henüz kolumuzu çıkarmada zorlanıyor gibiyiz...

Oyuncaklarını tutmaya ve ağzına götürmeye başladı tabi...Elinde bişey olmazsa kıyafetlerini yiyor...
ilk defa gördüğü insanları yabancılıyor...genelde dudağını büzerek ağlıyor..Ama ben kucağıma aldığımda hemen susuyor..Ek gıdalara yavaş yavaş başladık.yoğurt meyve püreleri.Şimdilik biraz tepkiliyiz.zamanla alışırız herhalde.

Bebeğinizle beraber eğlenceli vakit geçireceğiniz bir sosyal sorumluluk projesinde yer almak istermisiniz?

http://www.hipp.com.tr/

Alman organik bebek maması HIPP, 1-4 yaş arası çocuklar için renkli bir çalışma başlatıyor.Bünyesinde zihinsel engelli çocukları barındıran Özel Eğitime Muhtaç Çocuklara Yardı Derneği' ne (ERAM) destek amaçlı hayata geçirilen proje, " Adım Adım Büyüyorum" ismiyle yola çıkıyor.1-4 yaş arasındaki çocukların parmak boyalarıyla yapacağı resim çalışmalarını kapsayacak ve altı ay devam edecek.Altı ay sonunda çocukların yaptıkları çalışmalarda nasıl bir gelişim olduğuda gözlemlenmiş olacak.

Projeye katılmak için yukarıdaki adresteki katılım formunu doldurmak yeterli, formu dolduran annelerin adreslerine proje için gerekli parmak boyalarının ve altı adet özel resim kağıdının iletilmesiyle ilk adım başlıyor.Bundan sonra çocukların doyamayacağı eğlenceli bir süreç başlıyor.Gelen kağıtlara projenin parmak boyalarıyla önce çocukların ayak izleri alınıyor, kağıdın geri kalanıda çocuğun uçsuz bucaksız hayal dünyasına bırakılıyor.Altıncı ayın bitiminde çalışmalar, mayıs ayında gerçekleştirilecek sergide ERAM çocukları yararına  satışa sunulmak üzere HİPP' te toplanıyor.Proje sonunda , minicik adımlarıyla projeye dahil olan çocuklar, hem zihinsel engelli çocukların hayata bir adım daha atmasını sağlamış, hemde yarattıkları bir çalışmanın sergilenmesiyle unutulmayacak bir hatırayı yaşamlarına eklemiş oluyorlar...

Haydi anneler hep beraber katılalım ve yorumlarımızıda paylaşalım...ve hatta her ay yaptığımız çalışmaları fotoğraflarıyla birlikte paylaşalım....

BUDA YENİ YIL MASAMIZ...

Katkılarından dolayı anneme ve ablama çok teşekkür ediyorum.Sağ olsunlar elimi bir şeye sürdürmediler.

YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN.........

HER KESİN YENİ YILINI KUTLUYORUM.HER ŞEY GÖNLÜNÜZCE OLSUN.

KUZEY 3 AYLIK 05.12.2010

üçüncü ayında artık tepkiler belirginleşince ve sevmelere daha çok zaman kalınca annelik daha zevkli olmaya başladı..Bilmem herkes öylemiydi ama ilk iki ay sevemedim doğru düzgün bebişi ben..Ne biliyim ha emsin uyusun aman uyanmasın aman mıkırdanmasın ay orası mı acıdı burası mı incidi derken sanki şöyle mucuk mucuk öpemeden mıncıklayamadan geçti gitti..Şimdi kucağıma alıp sıkı sıkı sarıp öpüyorum şapur şupur... Sabahları pek çakır keyif oluyo özellikle..Biz konuşuyoruz o cilveleniyo..Biz konuşuyoruz o gülüyo..Aman bi krıtmalar bi sırıtmalar..Gelin beni yeyin diyo.. Büyüyor tatlılaşıyor büyüdüğünü görmek hem sevindiriyor hem hüzünlendiriyor..Üzerine olmayan bi posta kıyafeti rafa kalktı bile..Öpüle öpüle dolu gözlerle hastane çıkışlarını o mini mini eldivenleri zıbınları toparlandı dün..Gözlerim doldu ya ne zaman geçti onca vakit anlayamadım...Doğumu çooook güzeldi..Dolu dolu yaşadım içimde kalan bişey olmadı çok şükür ama o günler hep özlenecek galiba... Bu ara eller sürekli ağzında...Önce iki elini birden sokmaya çalışıyordu ağzına...Baktı kapasite müsait değil sonra iki elini birbirine kenetleyip (Özal selamı gibi) öyle soktu...Şimdi baktı ki tek el daha rahat giriyor ve daha rahat cukcuklanıyo bir sağ bir sol elini emiyo...Engelleyemiyoruz...Öyle ilerletti ki işi bazen gece uykuda bile eller ağzında..

KUZEY 2 AYLIK 05.11.2010

Kalça ultrasonumuz vardı bu ay..Çok şükür onda da problem çıkmadı..Verem ve karma aşılarımızı da olduk..Bidahaki ay için rota ve pnömokok aşılarından bahsetti doktorumuz.. Uykusuzluk probleminden bahsettim doktorumuza..Bana kendi kendine uyumaya alıştırmamı söyledi..Yöntemi anlattı..bu arada sütüm gittikçe azalıyor.Gaz problemimiz yok.Kuzey sakin bir bebek sadece acıkınca ve kucak isteyince ağlıyor en azından şimdilik….

KUZEY 1 AYLIK-05.10.2010

Derkeeenn Kuzey bey bir aylık olur...Sanki daha dün öğrendim hamile olduğumu..Dokuz ay ne zaman geçti..O canım hazırlıklar ne zaman bitti de beklenen prens ne zaman gelip bir aylık oldu..Ne ilginç ..Bir kan pıhtısı olarak hayatınıza giriyor daha karnınızdayken hayatınızın merkezi oluyor ve doğumuyla hayatınızın sadece merkezi değil tamamı oluveriyor..

Azcık şaşkın, uykusuz, asabi ama mutlu bir anneyim..Yani ne kadar bunalsam da bazen onun o minyatür suratına bakınca hele uykudaki masum halini seyredince unutuluveriyor sıkıntılar.. Ya ne bileyim işte annelik çok farklı..Uyusun diye gözünün içine bakıyorsunuz uyuyunca uyansa da sevsem koklasam diyorsunuz, Ya her dakikanızı alıyor işte bebek.. İşitme testi ve aşısı yapıldı..Doktorumuz çok sempatik bir kadındı..Süt olayının psikolojik durum ile çok ilgili olduğunu, beyinden gelen uyarılar ile harekete geçen hormonların sütü ürettiğini, kesinlikle kafama hiçbişeyi takmamamı söyledi..Artık sıvı gıdanı bol tüket 'oh oh sütüm de çok bol bebeğimi de güzelce besliyorum ne güzel' diye düşün yeterli dedi..

KUZEY'Lİ GÜNLER

Artık yavaş yavaş kendini tanımaya başladı. Zaman zaman ellerini inceliyor. Burnuna doğru yakınlaştırıp inceliyor. Ama henüz eline verilen bir nesneyi bilinçli olarak tutamıyor.

Gülümsemeleri gitgide artıyor. Keyifli olduğu vakitleri görmenizi isterdim. Nasıl gülüyor anlatamam. Gözünün içine bakıyor, bilinçli olarak gülüyor. Onunla bol bol konuşuyorum çünkü ciddi ciddi dinliyor.

Alt açma ve banyolarımız çok keyifli. Temizliği çok seviyor. Ağladığı zamanlarda bile altını açınca susuveriyor. Banyoda da hiç ağlamıyor ancak artık balık gibi Oynamaları başladı. Elimizden kaçıverecek diye korkuyorum

En keyifli zamanı sabahları. Uyandığında gülücükler saçıyor, onunla çok hoş vakit geçiriyoruz. Ama öğleden sonraları bir azıyor vay halime. Gündüzleri uykusu çok kısa olduğu için ve sadece kucağımda uyuduğu için o uyurken hiçbir iş yapamıyorum. Uyanık olduğunda da yanından ayrıldığım an kıyamet kopuyor. Ne olacak bu durum bilmiyorum. Bazen ağlatmaya çalışıyorum, hemen yanına gitmiyorum; ama canım benim öyle içli içli ağlıyor ki onu öylece bırakmaya içim elvermiyor. Yani anlayacağınız KUZEY LE bir gün nasıl başlıyor ve nasıl bitiyor anlamıyorum. Gece 23:30 ya da 24:00 olduğunda acayip rahatlıyorum.

HOŞ GELDİN KUZEY-HAKAN  BEBEK!

MEĞER YAŞAMIMIZDA BİR SEN EKSİKMİŞSİN….

İYİ Kİ GELDİN VE HAYATIMIZI BAŞTAN SONA DEĞİŞTİRDİN

Hayatımda aldığım en doğru karar seni dünyaya getirmek diye düşündüm.

 

İYİKİ GELDİN MİNİK KUZUM!

Eskiden gündüz çektiğim bütün fotoğraflarda uyurken, şimdikilerde hep gülümsüyorsun.

Ne kadar çabuk büyüdüğünü düşündüm

Sana baktım, baktım, baktım. Gözlerim doldu.

Bu gün sen uyurken seni seyrettim annecim.

Sen bana verilmiş en güzel hediyesin fındığım. Baban hep derdi ki bana "Ellerimi hiç bırakma ama hiç", ben onun ellerini bırakmadım ve hediyem sendin. Şimdi ben sana diyorum canım oğlum "Ellerimi hiç bırakma ama HİÇ"