üçüncü ayında artık tepkiler belirginleşince ve sevmelere daha çok zaman kalınca annelik daha zevkli olmaya başladı..Bilmem herkes öylemiydi ama ilk iki ay sevemedim doğru düzgün bebişi ben..Ne biliyim ha emsin uyusun aman uyanmasın aman mıkırdanmasın ay orası mı acıdı burası mı incidi derken sanki şöyle mucuk mucuk öpemeden mıncıklayamadan geçti gitti..Şimdi kucağıma alıp sıkı sıkı sarıp öpüyorum şapur şupur... Sabahları pek çakır keyif oluyo özellikle..Biz konuşuyoruz o cilveleniyo..Biz konuşuyoruz o gülüyo..Aman bi krıtmalar bi sırıtmalar..Gelin beni yeyin diyo.. Büyüyor tatlılaşıyor büyüdüğünü görmek hem sevindiriyor hem hüzünlendiriyor..Üzerine olmayan bi posta kıyafeti rafa kalktı bile..Öpüle öpüle dolu gözlerle hastane çıkışlarını o mini mini eldivenleri zıbınları toparlandı dün..Gözlerim doldu ya ne zaman geçti onca vakit anlayamadım...Doğumu çooook güzeldi..Dolu dolu yaşadım içimde kalan bişey olmadı çok şükür ama o günler hep özlenecek galiba... Bu ara eller sürekli ağzında...Önce iki elini birden sokmaya çalışıyordu ağzına...Baktı kapasite müsait değil sonra iki elini birbirine kenetleyip (Özal selamı gibi) öyle soktu...Şimdi baktı ki tek el daha rahat giriyor ve daha rahat cukcuklanıyo bir sağ bir sol elini emiyo...Engelleyemiyoruz...Öyle ilerletti ki işi bazen gece uykuda bile eller ağzında..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder